The Voice

Wat vind ik er van?
Gisteren gingen we bij vrienden eten en natuurlijk ging het als snel over “The Voice”. Ze hadden hierdoor veel aan me gedacht vertelde ze. En vroegen hoe het de afgelopen dagen met me gegaan was. Ik vertelde ze dat ik me vooral kwaad, verdrietig en een onmachtig gevoeld heb.

Wat mij ook nu weer zo opvalt is, dat we als samenleving nog steeds niet doorhebben hoe vaak seksueel overschrijdend gedrag en misbruik voorkomt.  Op alle plekken en milieus in onze samenleving komt dit voor. Maar vooral ook achter de voordeur. Misschien wel bij de buren of bij je familie. Als je nagaat dat er 100.000 mensen per jaar te maken krijgen met seksueel grensoverschrijdend gedrag of misbruik in Nederland (dan zijn dat 11 mensen per uur!) en toch blijven we verbaasd als er zulk vreselijk nieuws naar buiten komt.

Wat ik wel heel goed vind is dat Nederland weer goed opgeschrikt wordt en dat er heel veel aanklachten zijn ingediend door mensen die zelf iets dergelijks hebben meegemaakt. Ook de discussie die het teweeg brengt geeft veel openheid over dit thema en laat mensen bewust worden wat voor een impact het heeft om er “alleen maar” over te praten.

En nu hoop ik dat we als maatschappij doorpakken. Slachtoffers die dit meemaken een veilige plek kunnen bieden waar zij hun verhaal kwijt kunnen en daadwerkelijk verder geholpen worden. De juiste hulp krijgen die zij op dat moment nodig hebben om de volgende stap te zetten in hun verwerkingsproces. Zodat ze niet in een isolement raken en zo snel mogelijk weer mee kunnen doen in de samenleving, zonder al teveel schade.

Maar ook hoop ik dat er gedragsverandering plaats gaat vinden. De normen en waarde bijgesteld gaan worden. Zonder dat de menselijke spontaniteit komt te vervallen.

Mijn deur staat open voor iedereen die zijn of haar verhaal over misbruik wil vertellen. Uit eigen ervaring weet ik wat dat met je kan doen.

Maaike Bloemsma